E twinning project “Accept me for who I am”

Το πρόγραμμα τρέχει με την Ε’ τάξη με υπεύθυνους εκπαιδευτικούς τον κ. Σπύρο Κάβουρα, εκπαιδευτικό αγγλικής γλώσσας και την κ. Ειρήνη Δημοπούλου, εκπαιδευτικό φυσικής αγωγής.

Παρακάτω μία από τις δράσεις μαζί με τα παιδιά!

..Μέση Ανατολή, ένας πόλεμος που δεν έχει σταματήσει εδώ και πολλά χρόνια. Χιλιάδες πρόσφυγες από τη Συρία, την Παλαιστίνη, την Υεμένη, το Ιράκ, το Αφγανιστάν περνούν τα ευρωπαϊκά σύνορα κάθε μέρα. Σύμφωνα με την Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. σχεδόν οι μισοί από τους πρόσφυγες είναι παιδιά ηλικίας 0-10 ετών.

Όχι συνηθισμένα παιδιά.. Παιδιά που έχουν βιώσει τον πόλεμο, το φόβο, την εγκατάλειψη. Παιδιά που έχουν επιβιώσει από σφαίρες, βόμβες, από τον ίδιο το θάνατο. Παιδιά που έχουν διασχίσει βουνά και θάλασσες για να βρεθούν στην Ευρώπη, για να βρουν την ειρήνη.

Με αυτές τις σκέψεις και στα πλαίσια του e twinning προγράμματος που τρέχουμε με την Ε? τάξη με τίτλο ?Accept me for who I am? επιλέξαμε το παραμύθι του Φρανκ Μπάουμ, το «Μάγο του Οζ», για να παραλληλίσουμε τις καταστάσεις, τις δυσκολίες και τις περιπέτειες των ηρώων του με το δύσκολο ταξίδι των προσφύγων αναζήτησης μια καλύτερης ζωής.

Κεντρικό πρόσωπο του παραμυθιού είναι η μικρή Ντόροθι. Η ιστορία ξεκινάει με τον κυκλώνα που της παίρνει το σπίτι ενώ κοιμόταν, και την πετά μόνη και χωρίς παπούτσια σε έναν άγνωστο τόπο. Εκεί, παρέα με μια ομάδα ετερόκλητων ηρώων και με επικεφαλής τη μικρή Ντόροθυ ταξιδεύουν για να φτάσουν στη χώρα του ΟΖ και τη Σμαραγδένια πολιτεία. Όλα γίνονται προκειμένου να βρει ο καθένας ό,τι του λείπει. Το δειλό λιοντάρι χρειάζεται θάρρος. Το σκιάχτρο έχει ανάγκη απο μυαλό. Ο τενεκεδένιος θέλει επειγόντως μια καρδιά. Και η μικρή Ντόροθυ θέλει να γυρίσει πίσω στο σπίτι της. Οι μικροί ήρωες μέχρι να φτάσουν στον τελικό προορισμό τους θα έρθουν αντιμέτωποι με την κακιά μάγισσα της Δύσης που θα βάλει στο δρόμο τους πολλά εμπόδια. Θα γνωρίσουν όμως και την καλή μάγισσα, Γκλίντα, που θα γίνει σύμμαχός τους..

Το μήνυμα που θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά είναι ότι μέσα από αυτό το ταξίδι ζωής οι μικροί ήρωες του παραμυθιού, όπως και οι πρόσφυγες μα και οι άνθρωποι που τους υποδέχονται, ανακαλύπτουν τον εαυτό τους, τη σπουδαιότητα της αλληλεγγύης, τη δύναμη της θέλησης, της προσφοράς και την πολύτιμη αξία της ενσυναίσθησης. Μέσα από την παρουσίαση αντικρουόμενων «ντουέτων», καλό-κακό, μυαλό-καρδιά, απόρριψη – αποδοχή, είναι-φαίνεσθαι.., θέλουμε να αντιληφθούν τα παιδιά πόσο σημαντικές είναι οι αξίες ζωής. Αξίες όπως αγάπη, συλλογικότητα, προσφορά, γενναιοδωρία, αλληλεγγύη.

Συνεχίζοντας το συλλογισμό μας τα ρωτήσαμε:
1. Εσείς τι θα παίρνατε μαζί σας στο σακίδιό σας? (ποια υλικά πράγματα και ποια ψυχικά χαρίσματα θα θέλατε να έχετε μαζί σας σε ένα ανάλογο άγνωστο ταξίδι? ..και αν έπρεπε να εξαγοράσετε τη διάβασή σας στη νέα χώρα, τι απ? όλα θα δίνατε πρώτα και τι θα κρατούσατε σαν φυλακτό?

2. Άραγε τι μπορεί να κουβαλήσει ένας πρόσφυγας μέσα στις αποσκευές του?
..κα?τι παραπα?νω απο? χρη?ματα? ι?σως κα?ποια ρου?χα?
? τον πολιτισμο? της πατρι?δας του?
? την γλω?σσα του?
? την ιστορι?α του ε?θνους του?
? τη προσωπικο?τητα του?
? τη μο?ρφωση του?
? τη δημιουργικο?τητα του?
? τα ο?νειρα του?
? τις ελπι?δες του?
? τα συναισθη?ματα του? (απογοη?τευση, φο?βο, αγωνι?α)

3. Έχουν δικαιω?ματα οι προ?σφυγες? ποια μπορει? να ει?ναι αυτα?? διαφέρουν από τα δικά σας?

Δικαιώματα του παιδιού                              Δικαιώματα του πρόσφυγα

τροφή
στεγαση
μορφωση
περίθαλψη
θρησκεια
ελευθερια
παιχνίδι

4. Χωριστήκαμε σε ομάδες και παίξαμε το ?Μπαίνω στη μαγική βάρκα?. Η κάθε ομάδα σκέφτεται και παρουσιάζει (θέατρο, παντομίμα, ποίημα, τραγούδι, παραμύθι) το «πω?ς ονειρευ?εται ο προ?σφυγας τον το?πο που θα πα?ει».

5. Παίξαμε το ?Περπατώ και μιμούμαι?
Καλέσαμε τους μαθητε?ς να περπατη?σουν και να μιμηθου?ν συγχρο?νως το συναι?σθημα και τον τρο?πο..
γρη?γορα – ο?πως ο προ?σφυγας που εγκαταλει?πει απεγνωσμε?να τη χω?ρα του ο?ταν τον κυνηγα?νε
προσεκτικα? – ο?πως ο προ?σφυγας που βαδι?ζει με τα πο?δια με?ρες περνω?ντας απο? βουνα? η? ποτα?μια
με κουρασμε?νο βη?μα – ο?πως ε?να παιδα?κι που περπατα? δι?πλα στη μαμα? του ω?ρες πολλε?ς
λυπημε?να – ο?πως ο προ?σφυγας που εγκαταλει?πει ο?λα του τα πρα?γματα στο σπι?τι
νυσταγμε?να – ο?πως ο προ?σφυγας που πολλε?ς φορε?ς δεν ε?χει χρο?νο να κοιμηθει? γιατι? πρε?πει να φυ?γει γρη?γορα
ανυπο?μονα – ο?πως ο προ?σφυγας που ανυπομονει? για το αυ?ριο
εξερευνητικα? – ο?πως ο?ταν φτα?νει σε ε?να καινου?ργιο το?πο και δεν ξε?ρει τι?ποτα και κανε?ναν
χαρου?μενα – ο?πως ο?ταν μετα? απο? πολλε?ς ω?ρες ταξιδιου? βρι?σκει μια πηγη? να πιει νερο?

5. Παίξαμε το ?Εγώ σ? εμπιστεύομαι?
Οι μαθητε?ς σε ομάδες των 6 παιδιών δημιούργησαν μικρου?ς κυ?κλους, μέσα σε κάθε κύκλο μπαίνει ένας μαθητής – πρόσφυγας στην αρχή με ανοικτα μάτια και στη δια?ρκεια του παιχνιδιου? τα κλει?νει. Με το συ?νθημά μας ο κυ?κλος γι?νεται σαν τοι?χος και ο μαθητη?ς – προ?σφυγας ταλαντευ?εται με?σα σε αυτο?ν (πρε?πει να εμπιστευθει? την ομα?δα του, ο?τι θα τον προστατευ?σει και δεν θα σπα?σει τον τοι?χο) (αλλαγή ρόλων)